TENTOONSTELLING UOMO UNIVERSALIS: JACQUES FLEUREAUX
PRAKTISCHE INFORMATIE Vernissage zaterdag 20/11/2004 om 19u performance: The Famous Marble Bazaar Tentoonstelling 21/11/2004 tot 09/01/2005 zaterdag en zondag 14-18u donderdag 19-22u en op afspraak galerie budA Buda 14-16 1730 Asse BELGIË +32 (0)2 306.50.95 info@budart.be www.budart.be		PERSDOCUMENTATIE GALERIE BUDA 21/11/04 - 09/01/05 "Op het eerste zicht bevinden we ons in het universum van de schilderkunst. Je ziet en voelt alleen maar kleuren en vormen, hoogten, diepten en breedten. Tot plots je een gevoel van duizeligheid overvalt. Je droomt weg in een onbekende wereld van onherkenbare herkenbaarheden. Herinneringen en flarden van culturen en eeuwen razen in sneltempo voorbij. Een sprong in het oneindige tot plots een onleesbare boodschap, een wereld voorbij de taal, aan ons verschijnt.” Jacques Fleureaux schildert net dat wat voorbij de taal ligt, of liever zijn verlangen naar een vorm van taal, een verlangen naar het gebruik van woorden en tekstfragmenten maar zonder echt leesbaar te zijn. Zijn schilderijen weerspiegelen een verborgen, bijna mythologische wereld waarin ideeën, gevoelens en dingen met elkaar versmelten, waarin alles waarneembaar en uitwisselbaar is, zonder expliciet noch expressief te zijn. In dit universum, waarin het kijken een prominente plaats inneemt en het oog als eerste de vormelijke wereld rondom zich gaat verkennen, wordt ons denkvermogen (de geest) en onze creativiteit ononderbroken uitgedaagd, bespeeld en getraind. Zo moet je dan ook gaan kijken naar het werk van deze kunstenaar: eerst en vooral vanuit je persoonlijke oogpunt, vanuit de buik en het hart, vertrekken vanuit de formele en materiële kenmerken, tot je je laat verzinken in een wereld van, op het eerste zicht, onleesbare symbolen en tekens. Expressieve penseelstreken en kleuren, lineaire fragmenten en onleesbare kalligrafische inktsporen geven de toeschouwer plots een zeer opmerkelijk gevoel van herkenbaarheid, van geborgenheid, rust. De schilderijen van Jacques Fleureaux lijken door de materiële gelaagdheid en de aanwezigheid van een zekere (onontcijferbare) vorm van taal de kijker uit te nodigen een stapje dichterbij te zetten en het doek te gaan ‘lezen’. Dit lezen is echter een utopie, de beweging van het publiek slechts een anticlimax, want de boodschap is en blijft verborgen, maar met een opmerkelijk bevredigend effect dat niet aan het publiek kan ontsnappen. En het is net aan het publiek om deze metatextuele boodschap te ervaren, te ontdekken, te ‘lezen’. Met een onophoudelijke energie en doorzettingsvermogen schildert Jacques Fleureaux non-stop en verzet zich op die manier tegen elke vorm van middelmatigheid en banaliteit. Zijn werken, die eigenlijk tegelijkertijd ook teksten zijn, zijn enkel abstract te noemen in die zin dat ze een onbestaande, of een in elk geval onzichtbare wereld in kaart brengen. Hij richt zijn blik op het oneindige en de intieme beleving van de kosmos, een belevingswereld die ver buiten de dagelijkse realiteit beweegt, maar bereikbaar is voor ieder van ons. De schilderijen van Jacques Fleureaux tonen ons de klassieke maar fundamentele relatie die bestaat tussen schilderkunst en poëzie en hoe de abstractie van beide elementen, beeld en taal, tot een zeer spirituele, bijna meditatieve vorm van schilderkunst kunnen evolueren. Zijn oeuvre beweegt zich tussen verschillende fundamentele dualiteiten, tussen ontoegankelijkheid en toegankelijkheid, tussen abstractie en figuratie, tussen schilderkunst en poëzie. De kunstenaar laat ons kennismaken met de andere kant van het doek, ‘voorbij de taal’, voorbij de ‘leesbaarheid’ van een essay of een gedicht, voorbij teksten, woorden en letters. Hij overstijgt door abstractie van tekst- en beeldfragmenten het uitsluitend picturale en lineaire oppervlak van het schilderij om te eindigen bij het prille beginpunt van de schilderkunst zelf, daar, net voorbij de taal. Tekst : Veerle De Saeger / budA