Het jaar 1992 geldt hierbij als ankerpunt van zijn verblijf in Casablanca en draagt reeds de sporen van het latere artistieke parcours van deze kunstenaar met in hoofdzaak de realisatie van grote installaties en multimediale werken waaronder fotografie en video vandaag.
Voor “le salon marocain” selecteerde François Daireaux een reeks werken die niet alleen in tijd en plaats (1988-1992, Marokko) maar ook in materiaalgebruik en vorm perfect naast elkaar staan. Samengestelde oppervlakken met een veelvoud aan materialen en lagen die hij ten slotte bedrukt, verbrandt of “signeert” met twee gloeiende ijzerplaten. Op die manier ontstaan werken die hybride, symbolisch en uiterst gelaagd zijn. De kunstenaar werkte hiervoor met wat lokaal voorhanden was aan plastisch materiaal en recycleerde uit de vele ateliers en bazaars in Casablanca. Casablanca, een chaotische, industriële stad waarin François Daireaux zich gedurende een periode van zes jaar heeft ondergedompeld, tegelijk zijn werkplaats, een heterogene maar kleurrijke micro-economie. Een omgeving en sfeer die sindsdien een grote impact gehad heeft op het werk en het verdere artistieke parcours van deze kunstenaar.

Deze tentoonstelling is dan ook de aanleiding om een nog vrijwel onbekend aspect in het oeuvre van François Daireaux te leren kennen binnen de intimiteit van een “salon” en mag dan ook een aanzet zijn om het meer conceptuele werk van deze kunstenaar op verschillende locaties in België te ontdekken.