AU FIL DE LA COULEUR : FRANTZ ABSALON
PRAKTISCHE INFORMATIE Vernissage zaterdag 09/04/2005 om 19u Tentoonstelling 09/04/05 tot 29/05/05 zaterdag en zondag 14-18u woensdag 19-22u en op afspraak galerie budA Buda 14-16 1730 Asse BELGIË + 32 (0)2 306 50 95 info@budart.be www.budart.be |
   |
PERSDOCUMENTATIE
GALERIE BUDA
09/04/2005– 29/051/2005
Voor de vierde tentoonstelling in haar woon- en tentoonstellingsruimte te Asse, nodigt galerie budA opnieuw een Franse kunstenaar uit om binnen haar muren een installatie op te bouwen. Frantz Absalon (°1948 Martinique) leeft en werkt sinds de jaren zeventig in Parijs. Zijn werk is uitzonderlijk te zien in België.
De sculpturen van Frantz Absalon houden een zeker evenwicht of spanning tussen verschillende beeldende dimensies, meer bepaald tussen schilderkunst, beeldhouwkunst en installatie, met als basis het sculpteren zelf, letterlijk de fysieke inspanning van het bewerken van hout vanuit zijn meest oorspronkelijke en ruwe staat tot de meest uitgezuiverde, perfecte vorm. Galerie budA brengt als eerste een uitmuntende selectie van zijn meest recente sculpturen: speelse en kleurrijke figuren in zacht- en hardhout, een beetje grappig soms, maar visueel en formeel zeer aantrekkelijk en ontroerend. Esthetisme als rode draad.
De sculpturen van Frantz Absalon houden een zeker evenwicht of spanning tussen verschillende beeldende dimensies, meer bepaald tussen schilderkunst, beeldhouwkunst en installatie, met als basis het sculpteren zelf, letterlijk de fysieke inspanning van het bewerken van hout vanuit zijn meest oorspronkelijke en ruwe staat tot de meest uitgezuiverde, perfecte vorm. Galerie budA brengt als eerste een uitmuntende selectie van zijn meest recente sculpturen: speelse en kleurrijke figuren in zacht- en hardhout, een beetje grappig soms, maar visueel en formeel zeer aantrekkelijk en ontroerend. Esthetisme als rode draad. Vanuit twee cultuurhistorisch geladen basisvormen, de naald enerzijds en de rondboog anderzijds, door de kunstenaar voortdurend gecreëerd en gerecreëerd, ontstaat een hele wereld vol sculpturen die gekenmerkt worden door hun eenvoud en kleur. Eenvoud in verscheidenheid en verscheidenheid in kleur, vorm en ritme: van lang uitgerokken, fijne naalden met kleine oogjes tot stevige stopnaalden; van uitvergrote pocket-size nagelschaartjes en papierscharen tot bijna vegetale vormen (bladgroen, takken of stengels) die refereren naar hun oorspronkelijke (schaar- of naald-) vorm; andere kleurrijke, imaginaire vormen zoals grote veiligheidsspelden lijken weggeknipt uit een animatiefilm of pretpark. Banale details uit onze dagelijkse omgeving, maar sterk uitvergroot en herwerkt tot uiterst evenwichtige sculpturen.
De naald, symbool van vaardigheid en handwerk, net als de schaar en de veiligheidsspeld trouwens, doet bovendien denken aan een speer of een (ceremoniële of vruchtbaarheids-) staf en krijgt daardoor een meer symbolisch dimensie, een zekere kracht. De kleurbanen waarmee deze sculpturen beschilderd worden, zijn zeker en vast ook geïnspireerd op oude, kleurrijke vissersboten op Martinique en andere visuele impulsen die de kunstenaar ter plaatse onbewust met zich meegenomen heeft.
De rondboog of Romaanse boog verwijst dan weer naar de middeleeuwse Europese cultuur, maar verbergt in zekere zin ook een gevoel van bescherming, beschutting en rust. Het is een eenvoudige, tijdloze vorm, bijzonder stabiel, basis of drager van de architectuur maar met een zekere spirituele uitstraling die bovendien teruggaat op de Romaanse bouwtradities van de Cisterciënzers.
De creatie van deze naalden, scharen en spelden, maar ook van zijn panelen (schilderijen), waarin de Romaanse boog overheerst, maakt deel uit van een onophoudelijke proces van constructie en deconstructie, een proces dat voor Frantz Absalon essentieel is bij het verkennen van zijn cultureel en picturaal parcours : het telkens opnieuw in vraag stellen en herwerken van zijn eigen vormentaal, het weerleggen en verleggen van de eigen grenzen. Frantz Absalon gaat in zijn werk voortdurend op zoek naar absolute voldoening, naar rust en evenwicht maar zonder te herhalen. Hij verbant alle middelmatigheid en extremen in zijn werk om te komen tot die ene pure vorm, de perfecte sculptuur in de juiste kleur.
Pure essentie, zonder meer …
Tekst : Veerle De Saeger / budA